Perełki - kolczyki

Swego czasu zrobiłam kilka długich sznurów perłowych, które można przypomnieć sobie tutaj. Zwłaszcza ten drugi jakoś cieplej zagościł w mojej pamięci, może dlatego, że jego właścicielką jest osoba, którą bardzo lubię. Pomyślałam, że naszyjnik wyglądałby jeszcze lepiej, gdyby dodać do niego kolczyki. I oto są - małe, delikatne :)

Placek marchewkowy

Kilka tygodni temu po raz pierwszy od wielu lat zrobiłam placek marchewkowy. Był bardzo smaczny, ale czegoś mu brakowało. W zeszłym tygodniu nadarzyła się okazja, by spróbować inny przepis. Przypadkowo obejrzałam jeden z odcinków "Ugotowanych", którego akcja rozgrywała się w Poznaniu ;)) Jedna z uczestniczek zaserwowała nic innego jak placek marchewkowy, który wszyscy jej goście nachwalić się nie mogli. Pomyślałam, że skoro to taka rewelacja, spróbuję i ja. Placek stał się prawdziwą rewelacją :) Bo naprawdę - pyszny. Zrezygnowałam z serowej polewy i zastąpiłam ją czekoladową.
Ten i inne przepisy możecie znaleźć tutaj.

Ceramiczny wisior - przedpępkowa edycja jesienna

No i rusza pełną parą! Ta jesień będzie należała do wisiorów ceramicznych! W każdej postaci. Było już kilka, a teraz będą pojawiały się częściej, bo co i rusz wyszukuję zamówione kolory i kształty (co, tak na marginesie, łatwe wcale nie jest).
Dziś wersja - dla teściowej ;)

Agatha Christie - Dom zbrodni

Kim jest dla mnie Agatha Christie? Przede wszystkim autorką powieści z Herkulesem Poirotem, którymi się zaczytywałam. Kiedy pojawiły się filmowe ekranizacje, pojawiła się także Panna Marple, której nie tyle nie znałam, co jakoś nie czułam potrzeby czytania książek z nią. "Dom zbrodni" - to zupełnie inna książka. Polecała ją Lirael. I mnie się podobała. Notka tutaj.

Zawieszka z sutaszu

Zostałam poproszona o uszycie zawieszki sutaszowej. Miała być kolorowa, pozytywna i nie za duża. Przy sesji zdjęciowej wraz z Panią Modigliani uznałyśmy, że takie kontrastowe połączenie kolorów to świetna sprawa i kolczyki utrzymane w podobnych klimatach byłyby świetnym dodatkiem. Szykuje się więc dalsze szycie :D

Słonik na szczęście - zawieszka

Plany, schematy na takie wycinanki filcowe mam już od bardzo dawna. Swego czasu kupiłam specjalnie filc w różnych kolorach, by zrealizować pomysł. No i w końcu jest :) Pierwszy słonik na szczęście, wzbogacony dodatkowo koniczynką, żeby szczęście było pełne. Słonika można przyczepić do telefonu, torebki lub tam, gdzie podpowie fantazja.

Być jak pani Nina...

Jednym ze sposobów na jak najlepszą organizację czasu jest robienie dwóch rzeczy naraz. Np. koralikowanie i słuchanie książek, o czym już kilkakrotnie wspominałam. Trochę trudniej jest z robótkami ręcznymi i filmami, ale... dla chcącego nic trudnego. 

Na urlopie trafiłam w telewizji na pierwszy odcinek "Kariery Nikodema Dyzmy" z Romanem Wilhelmim w roli tytułowej. Treść i koniec wszyscy znają, ale serial jest tak świetnie zrobiony, że po tym odcinku, nie mogąc doczekać się na następne - włączyłam je sobie na odtwarzaczu i z robótką sutaszową obejrzałam całość. 

Lata 20. to jedne z moich ulubionych pod każdym względem. Wychodzi na to, że i biżuteria z tamtych czasów do mnie trafia. Zainspirował mnie bowiem jeden z naszyjników pani Niny. Nie mogłam się mu oprzeć, więc zamówiłam niezbędne akcesoria i powstała moja wersja. Nieco krótszy, ale i tak jest dłuuuugi.

Ciasto czekoladowe - idealne

Niby nic takiego - ot, zwykłe ciasto czekoladowe. Bez żadnych wymyślnych dodatków. I pewnie dlatego takie pyszne. Polecam, bo ciasto jest wspaniale czekoladowe i wilgotne. A gdy dodać do tego polewę, to... po prostu poezja. Przepis mam z książki Joanny Krzyżanek Cecylka Knedelek i fabryka czekoladek. Podaję z moimi małymi zmianami.

Zakładka do książki z beaded balls

To chyba moja trzecia zakładka do książki. Lubię je robić i obmyślać, czym ozdobić metalowy szkielet. Tym razem postawiłam na kulkę obszytą koralikami TOHO.

Filcowe szaleństwo - bransoletka

Pewnie z półtora roku temu zrobiłam naszyjnik z ufilcowanych osobiście i na mokro kul. Kupiłam zestaw wełny o pięknej nazwie - "barwy jesieni". Koleżance naszyjnik bardzo przypadł do gustu, a ja zgubiłam gdzieś zapał do filcowania i wracałam do niego tylko w razie "konieczności". Wspominałam ostatnio o moich nieśmiałych próbach filcowania na sucho. Wykorzystałam więc swój zapał i wzięłam się do roboty.
Wymyśliłam sobie taką właśnie bransoletkę do kompletu jesiennego. Muszę stwierdzić, że jestem nawet zadowolona, zauważyłam też, że kulki robione "na sucho" wychodzą mi zdecydowanie lepiej.