Cytrynówka - podobno najlepsza

Nie jestem znawczynią nalewek, likierów czy w ogóle alkoholu. Swego czasu dostałam w prezencie kilka nalewek. W tym roku zadebiutowałam jako "producentka" tychże. Zaczęło się od orzechówki, którą postanowiłam zrobić w celach leczniczych, skuszona opowieściami rodziców, że taka nalewka przy bólu żołądka działa cuda. Orzechówka się "robiła", a ja trafiłam tutaj na przepis na najlepszą (podobno) cytrynówkę. Nigdy wcześniej cytrynówki nie piłam, więc nie mam porównania. Ale osoby, które próbowały twierdzą, że jest bardzo dobra. Więc polecam :)

Manuela Gretkowska, Agent (audiobook)

Być może moje wrażenia i odczucia byłyby zupełnie inne, gdybym książkę przeczytała... Nie wiem... Wysłuchałam (świetnej) interpretacji Marka Kondrata i do tej pory nie wiem, czy ta powieść mi się podobała... Notka tutaj.

Wiklinowa taca - ogromna!

Wyplotłam ją już miesiąc temu, ale dopiero teraz pokazuję. Taca jest naprawdę spora (nie wiem, czy to dobrze widać na zdjęciach). Ale taka właśnie miała być i właśnie taką ją sobie wymyśliłam.
Praca nad nią nie była wcale taka prosta, chociaż może to złe słowo. Praca była uciążliwa, tak że wieczorem bolały mnie wszystkie palce :D
Całość jest stabilna, chociaż nie testowałam przy pełnym obciążeniu.

Sernik na herbatnikach

U mnie z sernikami jest tak, że jak znajdę przepis sprawdzony, który na dodatek i mnie się uda - trzymam się go kurczowo. Do tej pory niepokonany był sernik, na który przepis dostałam od Irenki.
W miniony weekend postanowiłam zaszaleć i spróbować przepis, który znalazłam na paczce moich ulubionych herbatników z Jutrzenki. Polecam. Sernik wyszedł pyszny. Nawet A. zachwalał.

Uwalnianie biżuterii, czyli oddam w dobre ręce :)

Robiłam ostatnio porządek w biżuterii. Mojej - tej, którą noszę, używam. Chyba nie tylko ja tak mam, że kupuję coś, co mi się podoba, ale po jakimś czasie okazuje się, że kolczyki, które kiedyś uwielbiałam - już mi nie odpowiadają...
Ponieważ uwielbiam kolczyki, moja szkatułka pęka w szwach. Uznałam, że czas to zmienić...

Jest akcja "uwalniania książek", może więc być akcja "uwalniania biżuterii".
Chciałabym oddać w dobre ręce kolczyki, wisiorki, naszyjniki, które mnie się już nie przydadzą, a są w bardzo dobrym stanie. Większość z prezentowanych tu rzeczy była kupiona w sklepie, część jest nienoszona, część zrobiłam sama. Gdyby ktoś był chętny (chciałabym oddać wszystko od razu), to poproszę o kontakt mailowy, w celu ustalenia szczegółów :) A... bigle w kolorze srebrnym wymienię na nowe, nieużywane :)

Katarzyna Michalak, Mistrz (e-book)

Przeczytałam zupełnie niespodziewanie i przypadkowo. Lektura całkowicie nieobowiązkowa. Moja notka tutaj  A gdyby to było mało, całkowicie zgadzam się z opinią, którą można poczytać tu.

A muzycznie wpisuje się w klimaty najnowsza piosenka zespołu Enej. Przynajmniej według mnie się wpisuje :D

Winnica mojego Taty

Pamiętam, że jak przychodziła jesień i czas winogron, każda wizyta u Babci kończyła się wspólnym obcinaniem słodkich winogron, które pięły się u niej w ogródku. Zawsze zazdrościłam kuzynostwu, że mają winogrono na wyciągnięcie ręki...
Mój Tata też założył swoją własną małą winnicę :) Hoduje w niej kilka gatunków winogron. Jedne kupione, inne podarowane przez znajomych. W tym roku Tata jest wyjątkowo dumny, że winogrona pięknie się rozwijają i poprosił mnie, żebym uwieczniła to na zdjęciach.
Oto winogrona mojego Taty:

Cukrowa rocznica

Przyznaję, że przygotowywanie co roku kartki rocznicowej to niezłe wyzwanie, ale też wspaniała zabawa. W tym roku czas na cukrową rocznicę. Niby nic prostszego, ale przecież cukrowa to niekoniecznie cukierkowa. Pomysłów było kilka, ostatecznie jako symbol słodyczy wygrała posypka cukrowa. Nie mam pojęcia jak długo wytrzyma przyklejona do kartki (chociaż kleju nie żałowałam), ale najważniejsze jest pierwsze wrażenie, prawda? :)
A cukrowym nowożeńcom niech się darzy! :)

Mały organizer do torebki

Mam koleżankę, która dopasowuje torebkę do stroju. Zdarza się więc, że robi to codziennie. Nie mam jednej torebki. Mam ich całkiem sporo, ale nigdy nie lubiłam przepakowywać się z jednej do drugiej, bo zawsze zapominałam coś przełożyć.
Dlatego wybawieniem był organizer, który kupiłam swego czasu w sprzedaży katalogowej. Było to w czasach, kiedy nawet przez myśl mi nie przeszło, że będę mieć własną maszynę do szycia i będę umiała ją obsługiwać!

Różowy, wysłużony organizer. Przyznaję - swoje przeszedł :D

Etui tu, etui tam...

Sprzętów przybywa i chociaż dzięki nim życie powinno być łatwiejsze i lżejsze, jest chyba odwrotnie. Człowiek w końcu traci orientację, co do czego służy. A może to tylko ja tak mam?
Zaczęło się od tego, że w naszym domu pojawił się tablet. Nie jestem "gadżeciarą" i gdyby nie to, że go dostaliśmy, pewnie nie wpadłabym na pomysł, żeby go kupić. Przyznaję, że po kilku miesiącach użytkowania dostrzegam kilka zalet tego urządzenia (wielu pewnie jeszcze nie poznałam), ale nie o tym miał być ten post.
Post, jak sugeruje tytuł - jest o etui. Bo tablet obleczony był w bardzo funkcjonalny i ładny futerał. Skoro etui jest, to po co szyć nowe?

Tablet w oryginalnym etui